8 yıldır özel sektörde çalışıyorum.
İlk zamanlarda tatiller uzun gelirdi, işe dönmek isterdim.
Verilen her işi eksiksiz ve elimden gelenin en iyisi olacak şekilde yapardım.
Hatta elimdeki işin üzerine nasıl değer katabilirim diye düşünür ve uygulamak için fırsat kollardım.
Müdür olacaktım ben insan yönetecektim, hem de en iyilerinden olacaktım.
Kendimi geliştirmeliydim, kurslar, eğitimler, sertifikalar, yüksek lisans..

8 yılın sonunda geldiğim nokta şu;
Umrumda olan tek şey banka hesabımın ne kadar olduğu.
Elbette iş saatlerinde zamanımı en verimli şekilde kullanmak ve kaliteli iş yapmak temel prensibim ama hırsım sıfırın altında dondu..

Ne mi istiyorum hayattan?

Güzel bir aile, rahat yaşayabilecek kadar para, eğlenerek ve birşeyler yaratarak yaptığım bir iş.. Çocuk büyütmek ve yaşlanmak..

Mesela en büyü heyecanım tatilde su kayağı yapmak olabilir. Öyle yamaç paraşütü vs kalbimi zorlar, adrenalini sevmiyorum.
Ruhum 30 yaşın gelip tepeme çökmesi ile birlikte nasıl babanneye bağladı böyle bilemiyorum.

Ama ben böyleyim..

Yazılarım devam edecek, beni izleyin ;)